Cukry od środka – Cukry złożone
Jeżeli chodzi o cukry złożone to wyróżniamy następujące grupy, tych łatwo przyswajalnych przez człowieka :
Dwucukry, a więc kwalifikujemy do nich:
Maltoza (glukoza+glukoza) – wykorzystywana w przemyśle gorzelniczym i piwowarstwie, oraz w piekarnictwie, jest produktem rozkładu skrobii, to tzw. cukier słodowy
Laktoza ( glukoza+galaktoza) – cukier mlekowy, w mleku krowim stanowi ona 4,5% a w mleku kobiecym jest większe jego stężenie, które dochodzi do 6,5%. Trudno rozpuszcza się w wodzie, ale metabolizowana jest przez bakterię Lactobacillus casei, do kwasu mlekowego ( to prowadzi do zjawiska kwaśnienia mleka). Kwaśne mleko zapobiega procesom gnilnym w jelitach, dlatego zalecany jest dla osób z problemami wzdęć i zaburzeń trawienia.
Sacharoza (glukoza+fruktoza) – jej niedobór w jelicie cienkim człowieka powoduje wzdęcia i biegunki; bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie. Cukier trzcinowy i buraczany.
Trehaloza – występuje w hemolimfie owadów, ponadto można spotkać ją w składzie drożdżaków i grzybów.
Celobioza -podstawowy składnik budulcowy celulozy
Bardziej skomplikowane cząsteczki węglowodanów noszą nazwę wielocukrów, bądź polisacharydów. Zaliczane są do nich, takie struktury, jak:
Homoglikany: z jednego rodzaju monosacharydów: skrobia, dekstryny, inulina, glikogen, celuloza.
Heteroglikany: zbudowane z różnego rodzaju monosacharydów – mukopolisacharydy
Związki sprzężone: glikoproteiny i glikolipidy
Bardzo ważną właściwością tych cukrów jest ich funkcja podporowo-strukturalna (celuloza, chityna, hemiceluloza, błonnik, pektyny), oraz zapasowa ( glikogen, skrobia)
SKROBIA – jest wielocukrem zapasowym i odżywczym tzn. powstaje z dwutlenku węgla i wody w fotosyntezy. Najbogatsze w skrobie są ziarna zbóż (pszenica zawiera jej aż 75%), ziemniaki i kukurydza. Wysuszona skrobia, w postaci białego proszku jest silnie higroskopijna.
GLIKOGEN – jest nazwana skrobią zwierzęca, przechowywana jest w nerkach, wątrobie, mięśniach, mózgu, krwi. Ponadto zaopatrzone są w tę substancję glony, grzyby i drożdże. W całym organizmie człowieka powinno znajdować się ok. 380 g glikogenu, z czego 1/3 w wątrobie a pozostała część w mięśniach. W samej krwi znajduje się 20 g glikogenu. Trzeba pamiętać, że glikogen łatwo przekształca się w glukozę. Stałe stężenie glukozy we krwi to 80-100 mg/cm3 krwi.
Błonnik – materiał budulcowy i podporowy, jest bardzo ważnym składnikiem błon komórkowych. Rekordzistą zawartości błonnika jest biała fasola – Jaś- 25,3 g /100g produktu.
Celuloza – w jej skład wchodzą ligniny, hemicelulozy i pektyny. Nie jest rozpuszczalna w wodzie, ani w innych rozpuszczalnikach organicznych, z powodu wiązań beta. 99% celulozy stanowią włókna bawełny, po oczyszczeniu drewna z ligniny otrzymujemy czystą postać celulozy.
Inulina – łatwo rozpuszcza się w ciepłej wodzie, zawierają ję bulwy, korzenie np. mniszka lekarskiego czy karczochów. Wykorzystuje się ów polisacharyd do badań kłębuszków nerkowych.
Należy pamiętać o zaletach cukrowców, jako o dostarczycielach niezbędnej energii 1g dostarcza 4 kcal czyli 50-60% energii, bardzo ważny uczestnik spalania tłuszczy i białek, magazynowanie substancji. Nadmiar ich jednak prowadzi do takich chorób jak cukrzyca, próchnica i inne choroby ogólnoustrojowe.
admin on Grudzień 3rd 2010 in Węglowodany